ഈ കവിതയിൽ കവി, ജീവിതത്തിന്റെ സുന്ദരതയും, നമ്മളെ ക окруജിക്കുന്ന പ്രകൃതിയുടെ സൗന്ദര്യവും, കുട്ടികളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ചിരിയും, പാട്ടും, കളിയും, എല്ലാം ഒരു കലമേറിയ പോലെ എക്കാലവും മനസിൽ മുദ്ര പതിപ്പിച്ചിരിക്കും എന്ന് പറയുന്നു.
"മണ്ടപാലാ, നീ വന്നിട്ടില്ലേ? കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കെന്തു ഗതി വരുമേ?" പൊള്ളുന്ന നെഞ്ചകം കൊണ്ടു കരയും ജരിത, കരിയും കാനനമദ്ധ്യേ.
ഉച്ചപ്പക്ഷിയുംവന്നു- നിച്ചിച്ചൊടുവിളക്കായ്- ഉച്ചത്തിൽച്ചൊല്ലിടുമവ- രുച്ചിച്ചുകൊണ്ടൂതിടും-
ജാതിതൻ മക്കളേ നാം ഒന്നുപോലെ,ചോരയും നീരും സമമായ് ഒഴുക്കി.മണ്ണിൽ പിറന്നു നാം മണ്ണടിയുമ്പോൾ,എന്തിനീ ജാതിതൻ വേലിക്കെട്ടുകൾ? jarithayum makkalum malayalam kavitha lyrics in malayalam
ഈ കവിതയിലൂടെ, ഇരയിമ്മനടി അരങ്ങനാട്ടു വായനക്കാരെ ജീവിതത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം കണ്ടെത്താനും പ്രിയപ്പെട്ടവരോട് സ്നേഹം പുലർത്താനും പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു.
"Jarithayum Makkalum" is a multi-layered masterpiece. On the surface, it is a story of a mother's love and the cruel choice forced upon her. But beneath that, it is a sharp critique of patriarchal society.
മഹാഭാരതത്തിലെ ഖാണ്ഡവദാഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ് "ജരിതയും മക്കളും" എന്ന കവിതയ്ക്ക് ആധാരമായിട്ടുള്ളത്. ജരിത എന്ന പക്ഷിയും അവളുടെ നാല് കുഞ്ഞുങ്ങളും അഗ്നിയിൽ നിന്നും അതിജീവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കഥയാണിത്. പറക്കമുറ്റാത്ത തന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു അമ്മയുടെ വത്സല്യവും ആകുലതകളും ഇതിൽ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. On the surface, it is a story of
Thunchath Ezhuthachan's poignant Malayalam poem, "Jarithayum Makkalum," narrates the emotional story of a mother bird, Jaritha, and her chicks, who are abandoned by their father, Mandapala, in the burning Khandava forest. The emotional verses highlight the selfless love of the children, who urge their mother to save herself from the spreading fire, as she struggles to protect them during the catastrophic event described in the Mahabharata. You can find the full lyrics at: Silent Moments - My Paintings Mathrubhumi Kids - Jaritha Story Wikipedia - Jaritha ജരിത - വിക്കിപീഡിയ
'കുഞ്ഞുങ്ങളേ, നിങ്ങളെ ഈ മരത്തിനു താഴെയുള്ള എലിമാളത്തില് വച്ച് ഞാന് മണ്ണിട്ടുമൂടാം. അഗ്നിയൊഴിയുമ്പോള് ഞാന് വന്നു രക്ഷിക്കാം.' ' Kesari Weekly ജരിത - വിക്കിപീഡിയ
ചിറകുകൾ വെന്താലും മനസ്സുകൾ ചുട്ടാലും അമ്മയുടെ നെഞ്ചകം ഇളകുമോ, കുളിരുമോ? ഇതാ നിനക്കായ് ഞാൻ എൻ ജീവനും വിരിച്ചിടാം ഒരു നിഴലും തണലുമായ്... exploring feelings of isolation
കല്ലിലും മുള്ളിലും ചവിട്ടി നടന്നു,കരളിലെ നോവുകൾ ഉള്ളിലൊതുക്കി.മാറ്റണം നമ്മളീ ഇരുണ്ട ചിന്തകൾ,മാനവ സ്നേഹത്തിൻ പുലരി കാണാൻ. Share public link
The father bird, Mandapala, has left Jaritha and his offspring to court another female bird, Lapita. This highlights the poet's concern with the plight of women who are left to bear the burdens of family and child-rearing alone. Jaritha's lament about the "merciless father" is a direct condemnation of this patriarchal irresponsibility.
: The poem is praised for its emotional depth, exploring feelings of isolation, belonging, rebellion, and harmony.
അഗ്നി, വൃക്ഷം, കാറ്റ്, പക്ഷികൾ - ഇവയെയെല്ലാം മനുഷ്യവികാരങ്ങളുടെ പ്രതീകങ്ങളാക്കി മാറ്റുന്നു.